10 ربیع‌الاول 1443

تاریخ انتشار : ۱۳۹۷/۱۱/۱۶ ۱۲:۵۲:۰۵
کد مطلب:  790695
دانش آموز جلفایی که کاپیتان تیم ملی هفت سنگ کشور است
سختی های ورزش و درس در کنار هم دلیلی بر ضعف تحصیلی نیست

نخستین ورزشکار دانش آموز ساکن شهرستان جلفا استان آذربایجان شرقی که کاپیتان تیم ملی هفت سنگ ایران است، می گوید:« ورزش و درس کنار هم شاید سختی هایی داشته باشد ولی دلیل برای لطمه زدن به هم نیست و تلاش من هم بخاطر این بوده که نشان دهم کسانی که تو رشته های ورزشی فعالیت می کنند در تحصیل موفق تر هستند. »

به گزارش اداره اطلاع رسانی و روابط عمومی اداره کل آموزش و پرورش استان آذربایجان شرقی به نقل از جلفا، امروزه در سیستم تعلیم و تربیت بحث ایجاد روحیه همکاری،تقویت و مهارت، چابکی ، سرگرمی و شادی و سلامتی جز مباحث داغ و دغدغه ی جدی است که بیشترین نگاه را متوجه حوزه تربیت بدنی و سلامت می کند.

در این بین توجه به ورزش های بومی محلی کشور و برگزاری جشنواره های مختلف می تواند بهترین گزینه برای پیاده کردن اهداف شادابی و سلامت دانش اموزان باشد.

هفت سنگ  یکی از چندین بازی بومی و ایرانی است که تقویت روحیه ایثار گری،ایجاد رقابت سالم و تمرکز حواس از اهداف آن می‌باشد. حرکات دویدن و جست‌وخیز کردن در بازی هفت‌سنگ بیشتر اجرا می‌شود. این بازی از هماهنگی چشم و دست و تعقیب دیداری بالایی برخوردار است. بازی هفت‌سنگ به تمرکز فراوانی نیاز دارد، در نتیجه قدرت توجه و تمرکز، تصمیم‌گیری و برنامه‌ریزی را در کودک تقویت می‌کند.

همچنین موجب بهبود سرعت عمل و مهارت‌های پایه (دویدن، گرفتن و...) در کودک می‌شود. علاوه بر اینها، کودک با کار گروهی آشنا می‌شود و اهمیت آن را به خوبی درک خواهد کرد. این بازی را تمامی کودکان 8 ساله به بالا می‌توانند انجام دهند. همچنین کودکان دارای DCD, ADHD, LD و MR نیز می‌توانند از فواید این بازی بهره ببرند.

آیلین صبری نخستین ورزشکار دانش آموز ساکن شهرستان جلفا است که در تیم ملی هفت سنگ کشور حضور پیدا می کند. وی که 16 ساله است هنوز در آغاز مسیر پیشرفت قرار دارد وفرصت زیادی دارد تا پله های ترقی را طی کند.در گفت و گو با ملی پوش و کاپیتان تیم ملی هفت سنگ کشور آیلین صبری میخوانیم:

 

   لطفا خودتان را معرفی کنید؟

به نام خدا؛ بنده  آیلین صبری هستم اولین کاپیتان تیم هفت سنگ که ۶ساله رشته های ورزشی مختلفی رو کار میکنم.

 

 در مورد رشته هفت سنگ و نحوه بازی آن مقداری توضیح دهید؟

من رشته های مختلفی شرکت کردم ولی میتونم بگم رشته ی هفت سنگ یکی از سخت ترین رشته هاست چون تمرکز،چابکی و سرعت،و عملکرد بالایی باید داشته باشی. بازی ای که از دو تیم ۴نفر تشکیل میشه که با ریختن هفت تا سنگ شروع میشه.

 

   چطور شد که به این بازی علاقمند شدید و انتخابش کردید؟

خب دوست داشتم رشته های مختلفی رو تجربه کنم به این خاطر تو مسابقات منطقه ای شرکت کردم وقتی هیجان بازی رو دیدم و احساس کردم میتونم موفق بشم و ادامه دادم.

 

  در شهرستان در کجا تمرین می کنید آیا مربی خاصی دارید؟

  مثل رشته های دیگه تو باشگاه تمرین میکنم بله مربی دارم یکی از دلایل ادامه ی من تو این رشته هم مربی ام بود.

 

باتوجه به اینکه این رشته جدید است آیا امکانات لازم وجود دارد؟ مسئولین چقدر از این ورزش حمایت میکنند؟

خوب اگه راستش رو بخواهید هیئت ورزشی هم حمایتم میکردن ولی چون یک رشته ای که تازه داره شناخته میشه و رشته ی بومی هست مسئولین به رشته های دیگه اهمیت بیش تری نسبت به هفت سنگ میدن.

 

حضور شما در تیم ملی و کلا پرداختن به ورزش در سطح ملی به درس شما لطمه نمی زند؟

ورزش و درس کنار هم شاید یه سختی هایی داشته باشه ولی دلیل برای لطمه زدن به درسم نمیشه و بیش تر تلاش من در این زمینه اینکه به همه نشون بدم کسایی که  تو رشته های ورزشی اند میتونن تو درس هم موفق بشن.

 

اردوهای آمادگی برای این رشته برگزار می گردد؟ دوری از خانواده برای حضور در اردو سخت است؟

بله برگزار میشه و ما تا عضو تیم ملی بشیم ۶تا اردو پشت سرمون گذاشتیم که از ۵۹نفر شرکت کننده خیلیاشون خط خوردن و ۱۰نفرمون موند. وقتی یه هدف رو پیش میگیری و میخوای موفق بشی باید سختی ها رو هم تحمل کنی شاید ازشون دور بودم ولی امید و و پشتوانه شون دلگرمی برام بود.

 

دوست دارید در دانشگاه در کدام رشته ادامه تحصیل بدهید؟

به خاطر شرایط که در جامعه هست  هنوزم تصمیم قطعی برام خیلی سخته حتی اگه بخوام رشته ی تربیت بدنی رو هم قطعی انتخاب کنم ولی باز نگرانم که در آینده تو این رشته چقدر از ما حمایت خواهد شد. به این خاطر نمیتونم جواب قطعی بدم.

 

 به عنوان یک ملی پوش چه پیشنهادی برای مطلوب تر شدن درس تربیت بدنی مدارس دارید؟

پشنهادم اینکه مدرسه هایی ساخته بشه که علاقه مندان به رشته ی تربیت بدنی در اون تحصیل کنند و پیشنهادم به مدرسه هایی که دانش اموزان در رشته ی غیر ورزشی تحصیل میکنن ولی در کنارش علاقمند به ورزش هستند هم حمایت بشن.

 

بزرگترین آرزویت در زندگی چیست؟

آرزوم تو رشته های ورزشی اینکه بتونم در مقابل سختی هایی که میکشم به درجات بالا تر برسم و نه تنها تو رشته ی هفت سنگ بلکه تو رشته های دیگه هم به عنوان یه بانوی ایرانی جایگاه و قدرت زن رو به همه نشون بدم.

 

سخن پایانی؟

از خانواده ام متشکرم به خاطر همه ی حمایت هاشون و از مربیان عزیزم که پشتوانه ی من بودن با اینکه سختی زیادی کشیدیم و همه به خاطر نا آگاهی به این رشته میگفتن موفق نخواهیم شد ،ولی به خواست خداوند عضو تیم ملی و اولین ملی پوش شهرستانمون و کاپیتان تیم شدم  و امیدم به اینکه ایرانم بتونه این رشته رو اولین بار تو کل جهان به اسم خودش ثبت کنه و این رشته جهانی بشه.

  

 

 

 

به اشتراک بگذارید :