1 جمادی‌الاول 1443

تاریخ انتشار : ۱۴۰۰/۰۷/۲۷ ۱۷:۵۳:۵۰
کد مطلب:  1731591
عضو شورای عالی آموزش و پرورش؛
مدرسه جای تمرین و یادگیری مهارت های اجتماعی است

عضو شورای عالی آموزش و پرورش تاکید کرد: مدرسه جایگاه فوق العاده مهمی در یادگیری مهارت های اجتماعی و همچنین شناسایی موانع آنها دارد.

«وبینار آسیب شناسی مهارت های اجتماعی دانش آموزان در دوران کرونا» با حضور دکتر محمود امانی طهرانی دبیرکل شورای عالی، دکتر سیما فردوسی عضور شورای عالی آموزش و پرورش و همکاران فرهنگی(به صورت برخط) در دبیرخانه شورای عالی برگزار شد.

دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش در این نشست گفت: عرصه تعلیم و تربیت عرصه عمل آگاهانه است، هر گامی که در این عرصه برداشته می شود باید همراه با آگاهی و شناخت باشد، یعنی آگاهانه تصمیم بگیریم و آگاهانه عمل کنیم.

امانی طهرانی اظهار داشت: این آگاهی در نظام تعلیم و تربیت، ابعاد فوق العاده متنوعی دارد، این ابعاد متنوع از آن باب می باشد که انسان موجودی است که دارای ابعاد وجودی بیکرانی می باشد، لذا کار معلمی و کار در آموزش و پرورش، کاری دشوار و طاقت فرساست.

وی با اشاره به اینکه مدرسه سالم، جامعه ای سالم و بدور از هرگونه انحرافات اجتماعی را بوجود می آورد، افزود: آسیب شناسی یعنی مواجه شدن با موارد آسیب زا و آگاه شویم چه خطراتی بچه هایمان را تهدید می کند، این شناخت خودش مقدمه عمل آگاهانه است.

دکتر سیما فردوسی روانشناس و عضو شورای عالی آموزش و پرورش در این نشست گفت: وقتی بچه ها در مدرسه حضور دارند، ارتباط شان با یکدیگر دیدنی است. مدیر، معلم و عوامل اجرایی مدرسه رفتار دانش آموزان را می ببینند و اگر نقصی مشاهده کنند با کمک مشاور مدرسه برای رفع آن به مراجع ذیصلاح ارجاع داده می شوند.

فردوسی ابراز داشت: خیلی از مسائل مربوط به مهارت های اجتماعی با حضور دانش آموزان در مدرسه بروز پیدا نموده و قابل اصلاح است در صورتی که بچه از رفتن به مدرسه محروم باشد این رفتارها دیده نشده و در نتیجه اصلاح هم نمی شود و بچه دچار مشکلات مهارت های ارتباطی و اجتماعی می شود.

عضو شورای عالی آموزش و پرورش بیان داشت: متاسفانه در دوران پساکرونا با مسائل مختلفی از جمله سلامت شخصیت و روان و... دانش آموزان مواجه هستیم. مسائل روحی و روانی و بخصوص شخصیتی از دوران کودکی هویدا و مشخص می شود.

وی اظهار داشت: متخصصین با رفتارشناسی که می کنند متوجه می شوند برخی از افراد در دوران کودکی مشکل روحی، روانی و شخصیتی داشته اند. در این صورت چه کار باید کرد که این مسائل رشد نکند؟

فردوسی تصریح کرد: سلامت روان خیلی مهم است، چون منشا بسیاری از رفتارهای فرد در دروان بزرگسالی است، این افراد ظاهراً سالمند، کار و زندگی می کنند ولی در مهارت های اجتماعی شخصی و کاری فوق العاده مشکل دارند. وقتی آسیب شناسی به عمل می آید مشخص می شود این افراد در دوران کودکی مشکل داشته اند. مثلا موقعی که به مدرسه می رفته یک سری ناسازگاری هایی داشته اند که تشخیص داده نشده است.

وی اضافه کرد: مشکلات کودکان و نوجوانان براحتی قابل تشخیص نیست. ولی خیلی ها وقتی رفتاری از بچه ای سر می زند آنرا به حساب بچگی و سن کم او می گذارند. این برداشت اشتباه است چون نمی توانیم همه رفتارهای نابهنجار بچه ها را به حساب نوجوانی و بچگی آنها بگذاریم، بلکه اینها باید تشخیص داده و درمان شوند.

عضو شورای عالی آموزش و پرورش با تاکید بر نقش و جایگاه مدرسه در شناسایی آسیب اجتماعی دانش آموزان، گفت: یکی از مکان هایی که می تواند در مورد شناسنایی و درمان آسیب های مهارت های اجتماعی دانش آموزان به ما کمک کند، مدرسه است، با حضور مشاوران مدرسه رفتارشناسی به عمل می آید و برای درمان به مراکز ذیصلاح ارجاع داده می شوند.

فردوسی تاکید کرد: روانشناسی، یعنی رفتارشناسی؛ معلم ها و مدیران مدارس، رفتارهای دانش آموزان را در مدرسه می بینند، نحوه ارتباط و رفتار آنان با همسالان شان می سنجند و برای بهبود رفتار آنها از طریق مشاوران مدرسه وارد عمل می شوند.

وی اظهار داشت: الان دانش آموزانی که از وجود مدرسه بی بهره هستند بیشتر در معرض آسیب های رفتاری و ارتباطی قرار دارند. با حضور بچه ها در مدرسه باید بیشتر روی مهارت های اجتماعی آنان تمرکز نمود چون این بچه ها از اجتماع فاصله گرفته اند و این فاصل باید ترمیم شود.

عضو شورای عالی آموزش و پرورش خاطر نشان کرد: مهارت های اجتماعی؛ یعنی یک سری مهارت هایی که ما را برای برقراری ارتباط بهتر با دیگران مجهز می کند تا در زندگی ارتباط اجتماعی موثرتری داشته باشیم.

فردوسی با اشاره به نقش موثر ارتباطات اجتماعی در زندگی روزمره، ابراز داشت: امروزه مهارت های اجتماعی حرف اول را در تعاملات و ارتباطات انسانی می زند. مثلا فردی که نتواند در محل کارش ارتباط خوبی با همکارانش برقرار کند در انجام کارهایش دچار مشکل خواهد شد.

وی افزود: مهارت های اجتماعی دو دسته اند: یکی مهارت های کلامی(مهارت میان فردی، گوش دادن، اقناع کنندگی، صحبت کردن و...) و دیگری مهارت های غیرکلامی(زبان بدن، حرکات دست و چهره و چشم ها و...).

عضو شورای عالی آموزش و پرورش با اشاره به مهارت های میان فردی، اضافه کرد: فردی که قصد دارد ارتباطی با دیگری برقرار کند. این ارتباط باید چگونه باشد؟ این ارتباط، باید ارتباطی باشد که در آن گوش دادن فعال و پویا حاکم باشد.  

وی افزود: ارتباط میان فردی موثر باید شامل عشق و کنترل باشد نه نفرت و خودمختاری، باید مدیریت داشته باشد. کنترل هیجانات و احساسات و ... باید به کودکان یاد داده شود. کنترل و مدیریت دو شاخص مهم در ارتباطات اجتماعی است، باید خود مدیریت و خود مراقبتی در ارتباطی که برقرار می کنیم، حاکم باشد.

عضو شورای عالی آموزش و پرورش گفت: مهارت های اجتماعی مولفه های مختلفی دارد از جمله: مهارت جرات ورزی؛ خیلی از دانش آموزان سرکلاس وقتی معلم سئوالی مطرح می کند جوابش را می دانند ولی جرات اینکه دستشان را بالا کنند و سئوال را جواب دهند را ندارند. یعنی مهارت جرات ورزی آنها پایین است.

فردوسی با اشاره به مهارت حس همکاری؛ اظهار داشت: ما الان نیاز داریم به کارهای گروهی و تیمی، در خیلی از کشورهای پیشرفته کارهایشان را به صورت گروهی و تیمی انجام می دهند. در مدارس هم همین طوراست، هم تشویق و هم تنبیه گروهی است. بچه ها آن حسی که نسبت به گروهشان دارند در آینده نسبت به جامعه شان خواهند داشت، مانند حس تعاون و همکاری؛ آموزش این مهارت ها در مدرسه می تواند در آینده باعث پیشرفت و توسعه جامعه شود.

وی تصریح کرد: آنها معتقدند وقتی بچه ها در گروهی که کار می کنند، گروه را متعلق به خود می دانند و ارائه خدمات در گروه را فقط مال خود نمی دانند بلکه آن را متعلق به همه اعضای گروه می دانند.این رفتارها به جامعه سرایت می کند و اجتماع پیشرفت می کند، جای یادگیری و تمرین مهارت های اجتماعی در مدرسه است.

عضو شورای عالی آموزش و پرورش خاطرنشان کرد: مهارت مسئولیت پذیری؛ باید در دوران کودکی به بچه مسئولیت انجام برخی از کارها را به آنها واگذار کرد تا در مقابل آن جوابگو باشند و در آینده بتوانند در مقابل وظایفی که اجتماع بر عهده او گذاشته است، مسئولیت پذیر باشد.

فردوسی اظهار داشت: مهارت حس نوع دوستی؛ عشق ورزیدن به همدیگر، دیگران را دوست داشتن، احترام به دیگران و... این مهارت ها باید در دوران کودکی به آنها یاد داده شود تا در بزرگ سالی به راحتی با این مسائل کنار بیایند. جای یادگیری این مهارت ها در مرحله اول خانواده و در مرحله بعدی مدرسه است، بچه با حضور در مدرسه بسیاری از رفتارهایشان در دوران کودکی در وجودشان نهادینه شده و در بزرگ سالی ملکه ذهن شان می شود.

عضو شورای عالی آموزش و پرورش با تاکید بر اینکه مدرسه جایگاه فوق العاده مهمی در یادگیری مهارت های اجتماعی دارد، گفت: مهارت خود گردانی، یعنی آدم ها باید خودشان یاد بگیرند که چگونه خودشان را اداره کنند، خود مراقبتی داشته باشند و اگر این مهارت نباشد انسان از لحاظ شناسنامه ای سنش بالامی رود ولی از لحاظ مهارت های اجتماعی خیلی پایین بوده و همیشه نیازمند کمک دیگران است.

ادامه دارد....

به اشتراک بگذارید :