14 ربیع‌الاول 1443

تاریخ انتشار : ۱۴۰۰/۰۶/۰۸ ۱۰:۰۰:۰۰
کد مطلب:  1665993
محمدتقی داورپناه خیر مدرسه ساز:
نیت کرده ام مدرسه سازی را تا ساخت هزار مدرسه ادامه دهم

محمد تقی داورپناه خیّر مدرسه‌سازی است که تا کنون بیش از 250 مدرسه ساخته است. او معتقد است پول‌هایی که برای ساخت مدرسه خرج کرده است، هرگز از ثروت او کم نکرده و صرف این پول‌ها در امر مدرسه سازی حتی به ثروت او هم اضافه کرده است.

به گزارش اداره اطلاع رسانی و روابط عمومی اداره کل آموزش و پرورش استان اصفهان ، محمدتقی داورپناه با اشاره به اینکه اموال خود را وقف بنیاد خیریه داورپناه و همسر کرده است، گفت: تاکنون در بیش از ۲۵۰ نقطه از کشور مدرسه ساخته شده است.
وی با بیان اینکه یک واحد آموزشی در شهر درچه نیز در حال بهره برداری است افزود: نخستین مدرسه را به نام پدر مرحومش در سال ۱۳۷۴ در زادگاهش خمینی شهر ساخته است.

داورپناه اظهار داشت: با تشکیل بنیاد خیریه داورپناه و همسر، تمام سرمایه خود را که ۱۵۰ واحد تجاری، مسکونی و اداری است، برای مدرسه سازی وقف این بنیاد کرده ام و نیت کرده ام مدرسه سازی را تا ساخت هزار مدرسه ادامه دهم.

او همچنین در سال 1396 با حضور در برنامه تلویزیونی ماه عسل سیماعنوان کرد : متولد 1315 در خمینی شهر اصفهان هستم .حتی یک کلاس هم سواد ندارم. اسم خودم را هم نمی‌توانم بنویسم. وقتی محضر می‌روم خیس عرق می شوم. به نظرم این تقدیر خداوند است. هیچ وقتی به مدرسه رفتن فکر نمی‌کردم. آن زمان من چوپان بودم و لزومی برای مدرسه رفتن وجود نداشت. آن زمان اینجوری بود. اما الان درس خواندن خیلی بهتر و راحت تر شده است.

وی افزود: شیخ بهایی ساختمان مسجدی را می‌ساخته و کارگران را مزد میداده است. کارگرانی که کار می‌کردند یکی یکی می‌آمدند و مزدشان را می‌گرفتند. آن میان کسی که کار نکرده جلو می‌آید و طلب مزد می‌کند. شیخ بهایی کاغذی به او می‌دهد که رویش نوشته است «نابُرده رنج، گنج میسر نمی‌شود / مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد» من بچه‌ای 10 ساله بودم که از خمینی شهر تا کوه آتشگاه اصفهان می‌رفتم و در معدن کار می‌کردم. الان که به این راه فکر می‌کنم، از خودم می‌پرسم که چطور این همه راه را پیاده می‌رفتم. من خودم نمی‌دانم برای ساختن مدرسه‌ها چقدر خرج کرده‌ام.

داورپناه اظهار داشت:سنگ فروشی داشتم . 21 ساله بودم که ازدواج کردم. کارگاهی در میدان شوش در تهران بود و یک حصیرپاره می‌گذاشتم و سنگ‌هایم را در آنجا می‌فروختم. یک روز در همین کارگاه ماشینی مشکی رنگ آمد و همه‌ی سنگ هایم را خرید. این آقا شهردار اهواز بود. هر چه ساختمان در تهران می‌ساختند، سنگ‌هایش را از من می‌خرید. از آن به بعد روزگار روی خوش به من نشان داد. البته در کار سنگفروشی روزهایی هم بود که کار و کاسبی کساد بود. در این روزهای کسادی می‌رفتیم برای مردم برفروبی می‌کردیم.

خیر مدرسه ساز ادامه داد: قدیم‌ها کارخانه خیلی گران نبود. کارخانه‌ی زاگرس را از برادرم و شریکانش خریدم. دستگاه‌هایش را آلمانی خریدیم. سرمایه را هم از همین فروش سنگ‌ها به دست آوردم. 10 هزار متر زمین هم پشت کارخانه متری 30 تومن خریدم. الان همان زمین ها را میلیاردها تومن می‌خرند. سنگ به کویت و امارات و امریکا می‌فرستادم.خانمم خیلی صرفه جو بود. من همین الان هم روزی 8 ساعت کار می‌کنم. هنوز یک قرص نخورده‌ام و بیمار نشده‌ام.

داورپناه در پاسخ به سئوال علم بهتر است یا ثروت گفت:  علم بهتر است. ثروت را اگر کسی داشته باشد و نتواند به جایش مصرف کند، اولین دشمن انسان است. من معتقدم که تقدیر این بوده که با همین بی سوادی این کارها را انجام دهم. بیش از 250 مدرسه تا کنون ساخته‌ام. زمین این مدرسه‌ها را دولت می‌دهد. نظارت مهندس‌ها هم برعهده‌ی دولت است و ما هم می‌سازیم. اصلا حساب و کتاب هزینه‌ها را ندارم. اصلا هم نمی‌دانم چقدر در این زمینه خرج کرده‌ام. اگر مدرسه بسازید از پولتان کم نمی‌شود، بلکه اضافه هم می‌شود. اگر معتقد نباشید نمی‌شود. باید ایمان داشته باشید.الان هم می‌خواهم همه‌ی اموالم را وقف کنم. وقتی برای بچه‌ها همه چیز حاضر باشد دنبال کار نمی‌روند. 

وی در پایان تصریح کرد: وقتی کار ساخت مدرسه‌ای تمام می‌شود و شاگردان برای تحصیل وارد انجا می‌شوند، برای من دعا می‌کنند. این است که تا الان حتی یک قرص هم نخورده‌ام و تنم سالم است. همیشه به خدا توکل می کنم و به امضایی که می کنم پای بندم.شما هم امضایی که می‌کنید را احترام بگذارید که اعتبار داشته باشید. پول تمام می‌شود اما اعتبار تمام نمی‌شود. وقتی اعتبار داشته باشید همیشه می‌توانید کار کنید. به خودتان دروغ نگویید. صرفه جویی کنید و پُز ندهید.اگر کسی ثروت دارد و می خواهد با خودش به آن دنیا ببرد، باید ثروتش را وقف کند. 
 

به اشتراک بگذارید :