13 صفر 1443

تاریخ انتشار : ۱۴۰۰/۰۵/۰۷ ۰۹:۳۰:۰۰
کد مطلب:  1638914
حاجی میرزایی در سی و پنجمین اجلاس مدیران و رؤسای آموزش و پرورش سراسرکشور:
«ایجاد سازمان ملی نظام تعلیم و تربیت کودک»، یکی از استراتژیک ترین تصمیمات 42 سال اخیر در نظام تعلیم و تربیت کشور است / «تحول در برنامه درسی»، گام اول تحول در «نظام آموزشی و اجرای سند» است

وزیر آموزش و پرورش در سی و پنجمین اجلاس مدیران و رؤسای آموزش و پرورش کشور با اشاره به این که «ایجاد سازمان ملی نظام تعلیم و تربیت کودک»، یکی از استراتژیک ترین تصمیمات 42 سال اخیردر نظام تعلیم و تربیت کشور است، گفت: «تحول در برنامه درسی»، گام اول تحول در «نظام آموزشی و اجرای سند» است.

به گزارش مرکز اطلاع رسانی و  روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش، محسن حاجی میرزایی در بخش پایانی و جمع بندی سی و پنجمین اجلاس سراسری مدیران و رؤسای آموزش و پرورش که در اردوگاه فرهنگی ـ تربیتی شهید باهنر تهران با حضور وزیر،  معاونان و مدیران حوزه ستادی و همچنین مدیران کل آموزش و پرورش استان ها و روسای بیش از ۷۲۶ منطقه آموزش و پرورش و شورای معاونان ادارات کل استان ها به صورت مجازی و در بستر شاد برگزار شد، اظهار کرد: اجلاس در این دو روز، فشرده، اما با ارزش و مفید بود. ارزیابی‌های أخذ شده از استان‌ها نشان می‌دهد که این اجلاس دستاوردهای مثبتی داشت. 
وی افزود: مسئولیت‌های ما و شما امانت‌های خداست و بیش از دیگرکارکردهای خود، محک ایمان، باور و شخصیّت انسانی ماست. براساس تعبیر قرآن، فلسفه هرآنچه در زمین است، سنجیده شدن انسان‌هاست. 
وزیر آموزش و پرورش گفت: فلسفه تمام هستی افزوده شدن بر قدر و وجود انسان است، تمام فرصت‌های حیات منحصراً یک فلسفه دارد و آن «سنجیده شدن انسان» و ‌کامل شدن او است. 
حاجی میرزایی با اشاره به آیه «الَّذِی خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَیاةَ لِیبْلُوَکُمْ أَیکُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً...» تصریح کرد: هیچ فرصتی دائمی نیست و حتی مرگ و زندگی نیز برای آن است که بدانیم چه کسی بهتر عمل می کند؟...  اگر به ما گفته اند که در آموزش و پرورش فعالیت کنیم یک فلسفه مهم دارد و آن این است که بدانیم چه قدر قدرت و توانایی داریم و تا چه میزان نقش آفرین و اثرگذار بوده ایم. آنچه از ما باقی می ماند جلوه گری و کیفیت نقشی است که از ما برجای می ماند.  اگر این نگرش در هر یک از مسئولیت هایی که به ما سپرده شده وجود داشته باشد، حتی یک لحظه این مسئولیت با قیمت‌های مادی قابل مقابله و مبادله نیست.
وی با اشاره به جایگاه رفیع مسؤولیت تعلیم و تربیت، اظهار کرد: مسؤولیت ما در عرصه بسیار خطیر و مهمی است، عرصه و جایگاهی که پیامبران برای آن مبعوث شده اند! به همین تناسب، مسؤولیت ما نیز بسیارمهم و خطیر می شود. اولین نقش آفرین این جایگاه(نظام تعلیم و تربیت) خود خداست؛«عَلَّمَ آدَمَ الأَسْماءَ کُلَّها / عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ یَعْلَمْ   /  الرَّحْمَنُ؛ عَلَّمَ الْقُرْآنَ / الَّذِی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ ... »؛ خداوند کاری از جنس کار خود، به ما سپرده است و این رفعت بالایی است؛ و اگر بنا باشد در تمام لحظه های زندگی خود، شکر این نعمت بی نظیر خدای را بجا بیاوریم، قادر نخواهیم بود حتی یک لحظه آن را بجای بیاوریم. ما باید قدر این موقعیت را خوب بدانیم؛ کار سترگ و با عظمت به انسان های بزرگ و سترگ نیاز دارد. خداوند مهم ترین امانت هستی را در اختیار ما قرار داده است.
وی با اشاره به اهمیت نظام تعلیم و تربیت اذعان کرد: اگر در هستی، کاری عظیم تر، خطیر تر و تأثیرگذارتر و مرتبط تر با فلسفه خلقت و هدف آفرینش، جز تعلیم و تربیت وجود داشت، خداوند خود آن را بر عهده می گرفت! لذا لازم است دائم به خود یادآوری کنیم که چه مسؤولیت عظیمی به ما سپرده شده است؟  به تعبیر صریح قرآن کریم، یکی از تلخی‌های سخت روز قیامت، و یکی از اسامی روز قیامت «حسرت» است! و آنچه انسان را از مرتبه انسانی به پایین ترین سطح خود تنزّل می دهد، «غفلت» است! ما نباید غافل باشیم. لذا باید مراقب باشیم در این روز، سربلند بیرون آییم و نقش خود را در نظام تعلیم و تربیت به خوبی ایفا کنیم.
وزیر آموزش و پرورش گفت: ما بجز جسم ، روحی داریم؛ روح ما از جنس خداست( و نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی) تغذیه جسم و روح ما متفاوت از هم است. خداوند «تغذیه جسم» ما را به غریزه و تجربه انسانی و دانش بشری سپرده است. در تغذیه زندگی مادی ما، به دانش و تجربه بشری اکتفا شده است.  اما «عرصه تغذیه روح» از جنس «ما لَم تَکونوا تَعلَمونَ» است! از جنس خود خداست و باید از ناحیه خود او تغذیه شود؛ و این تغذیه اکنون برای نسل یک جامعه(اندیشه این 15.5میلیون دانش آموز) برای 13 هزار ساعت در 12 سال به دستان ما سپرده شده است. باید دید چه تحولی را بوجود می آوریم؟ باید هنرنمایی کرد؟ تا دید که چه انسانی تربیت می شود؟ ما باید این رسالت را به درستی فهم کنیم و به درستی اجرا کنیم.
تصور می کنم اگر بنا باشد ما به مسؤولیت خود، خوب عمل کنیم، یکی از مهم ترین مسائل این است که بدانیم چه هدفی داریم و هر لحظه به هدف و نقشه راه خود توجه کنیم. برای درک صحیح از هدف و مسؤولیت باید  درد مسؤولیت داشته باشیم و آگاه باشیم.
حاجی میرزایی با تأکید بر لزوم «توسعه درک‌ مدیران از اهداف»، افزود: تغییر افراد در مسؤولیت ها به اندازه رویکردها، روش ها و نگرش های حاکم بر افراد، اهمیت ندارد و ما باید نگرش های خود را اصلاح کنیم تا سایر وجوه، اصلاح شود. یکی از وجوه یک نگرش درست و سنجیده، «حرکت هدفمند» است.
وی حرکت هدفمند را لازمه نگرش صحیح دانست و خطاب به مدیران و رؤسای ادارات آموزش و پرورش سراسر کشور گفت: شما مسؤول هدایت آموزش و پرورش یک شهرستان و منطقه هستید و باید بدانید که این قافله را به کدام سوی حرکت می دهید! هدف روشن است و شما مسؤول تربیت انسانی متفاوت هستید، اگر هدف برایتان مهم شد و  قادر شدید مشکلات موجود را به مسئله تبدیل کرده و فهم درستی از آن به دست آورید، با تجزیه و تحلیل خوب، صورت بندی صحیح و شناسایی راه حل ها و اهتمام مؤثر، خواهید توانست بر مشکلات فائق آیید. مسؤولیت متوقف به آگاهی است، نه اختیار؛ مسؤولیت نیازمند آگاهی است، هرکه آگاه است، مسؤول است. بنابراین اکنون که هدف برای ما روشن است، درخواست من این است که هدف را برای خود هر روز تکرار کنیم، یک مسؤول باهوش، خلاق و خردمند، کسی است که هر روز 5 نوبت با خود تکرار می کند که من مسؤول آموزش این افراد هستم و باید برای حل این مسایل ها بیندیشم و برای حل آن ها، اهتمام کنم و با مرور تجربیات به راه حل درست دست پیدا کنم. ما مسؤولانی از این جنس نیاز داریم تا بتوانیم تحول ایجاد کنیم. 
وزیر آموزش و پرورش بیان کرد: ما در این اجلاس درباره ۶ موضوع، گفت و گو کردیم، اگرچه مسائل آموزش و پرورش منحصر به این 6 موضوع نیست ولی اگر بتوانیم در این ۶ مورد عملکرد کیفی مطلوبی داشته باشیم، آموزش و پرورش آینده، آموزش و پرورش بهتری از امروز خواهد بود.
وی اولین مسأله قابل پیگیری اموزش و پرورش را «نیروی انسانی» دانست و گفت: توزیع نیروی انسانی به درستی انجام نمی گرفت و آشفته بود، ما مسیر ورود نیرو به آموزش و پرورش را اصلاح کردیم و مبادی ورودی آن را به دانشگاه فرهنگیان و دانشگاه تربیت دبیر، محدود کردیم تا نیروی با کیفیت جذب کنیم. 
وزیر آموزش و پرورش ادامه داد: توزیع نیروی انسانی باید متناسب باشد تا رضایتمندی لازم ایجاد شود، علیرغم فشارهای بی حد و حصرموجود بر انحراف رتبه بندی از مسیر اصلی خود، تلاش کردیم تا برای ارتقای مستمرصلاحیت های معلمان، به «رتبه بندی» بیندیشیم. پاشنه آشیل این طرح، نحوه «سنجش صلاحیت» هاست؛ ولی باید با اطمینان این هدف را محقق کنیم تا معلمان بتوانند با انگیزه صلاحیت های حرفه ای خود را ارتقا دهند و این مهم ترین هدف رتبه بندی است. قطعاً این کمک خواهد کرد وضعیت حقوقی معلمان هم بهبود یابد و این نیز از اهداف جنبی اجرای رتبه بندی در کنار اهداف اصلی خواهد بود.
حاجی میرزایی به اشاره به مسایل «حوزه برنامه درسی» گفت: در حوزه برنامه درسی باید چرخش اساسی صورت پذیرد تا انتقال به مفهوم«تربیت» اتفاق بیفتد. شاخص آن این است که ما بتوانیم به جای انتقال «دانش» به افراد، آن ها را «تربیت» کنیم. وقتی این هدف انجام می شود که تربیت تحقق پیدا کند، بنابراین باید آن را از سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی، مطالبه کنید و لحظه ای در آن درنگ نکنید، اگر این هدف تحقق پیدا نکرد، تحولی اتفاق نخواهد افتاد و سند هم تحقق پیدا نخواهد کرد.  
وی تأکید کرد: دانش‌آموزان سال تحصیلی جدید به تربیت نیاز دارند، بنابراین وزارتخانه هم باید برای امسال اقدامات مناسب را انجام دهد. 
وزیر آموزش و پرورش ضمن اشاره به اهمیت «ارزشیابی» در امور،گفت: ارزشیابی، «مغناطیس» و «قطب نمای نظام تعلیم و تربیت» است، هر مجموعه ای که ارزشیابی در آن جایگاهی نداشته باشد و یک مطالبه دائمی نباشد و در دیدگاه یک مدیر یک سؤال مستمر نباشد، نخواهد توانست مسؤولیت خود را به خوبی انجام دهد. 
حاجی میرزایی عنوان کرد: در هر دوره آموزشی، به معلم فرصت داده شده تا  با تعدادی از دانش آموزان برای 9 ماه تعامل داشته باشد و هرلحظه این تعامل، برای منطقه، مدرسه، مدیر و مدرسه و... دنیایی از معارف و تجربیات ارزشمند را به همراه دارد؛ بهبود بدون ارزشیابی و اندازه گیری، امکان نخواهد داشت.
وی همچنین به موضوع «سلامت جسمی و سلامت روانی» اشاره کرد و گفت: هیچ نهادی در عرصه سلامت جسمی و روانی، نمی‌تواند به اندازه آموزش و پرورش نقش آفرین باشد. 
وزیر آموزش و پرورش ادامه داد: در این راستا امسال «طرح کوچ» را اجرا کردیم که مورد توجه بسیاری از نهادهای برون سازمانی نیز قرار گرفت. 
حاجی میرزایی با بیان این که «عدالت» امر فراموش شده ای درآموزش و پرورش است، یادآور شد: متأسفانه حتی در راهبردها و اهداف کلان سند تحول بنیادین هم کمتر به «عدالت آموزشی»توجه شده است!، ما مسؤولیم، مسئول همه  بچه های این سرزمین هستیم؛ دانش آموزان معصوم اند و در پیشگاه خداوند جایگاه و اعتبار والایی دارند؛ اگر نتوانیم به آنان توجه کنیم، مرتکب گناه نابخشودنی شده ایم. نتایج مطالعات ما در این زمینه بسیار تلخ است و فاصله ها بسیار عمیق است! و به راحتی از کنار آن می گذریم؟!  گناه دانش آموزانی که در مناطق محروم و دور افتاده  زندگی می کنند چیست؟ بخشی از این امور، به امکانات و منابع احتیاج ندارد و نیازمند دلسوزی و مدیریت منابع و امکانات است تا تعادل ها برقرار شود؛ فلسفه وجودی ما نیز برقراری همین تعادل هاست و در این زمینه توصیه های لازم به معاون نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس شده است و اگرچه دستاوردهای خوبی داشتیم و نسبت بودجه  نوسازی به بودجه عمرانی کشور را از 1.8 درصد به 8 درصد رسانده ایم، ولی مطلوب آن است که در کنار آن عدالت نیز برقرار شود. عدالت آموزشی و کیفی مدارس ما باید ارتقا پیدا کند. ارتقا مستلزم این است که کیفیت آن ها خوب اندازه گیری شود. «نصیب آموزشی برابر» در نظام تعلیم و تربیت، بعد از 42 سال هنوز در حد یک حرف است و امیدوارم مسؤولان شهرستان ها غیرت، همت و دلسوزی کنند و در این وادی وارد شده و قدم های بزرگ بردارند.
 حاجی میرزایی با اشاره به تأسیس«سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک» اظهار کرد: یکی از استراتژیک ترین تصمیماتی که در 42 سال اخیردر نظام تعلیم و تربیت کشور گرفته شده است، «ایجاد سازمان ملی نظام  تعلیم و تربیت کودک» است.
 وی ادامه داد: ایده تأسیس این سازمان، ایده ای بسیار مترقی است و دانش بشری و تجربه دانشمندان علوم تربیتی مبین آن است که 5 سال اول زندگی انسان ها، تأثیر بسیار مهمی در شکل گیری شخصیت انسان ها دارد و باید برای توسعه آن به سرعت برنامه ریزی کرده و همت کنیم تا به شکل مطلوبی مأموریت های این سازمان را محقق شود.

 

به اشتراک بگذارید :