14 ربیع‌الاول 1443

تاریخ انتشار : ۱۴۰۰/۰۴/۱۴ ۱۳:۳۲:۱۹
کد مطلب:  1616214
کوهنورد و فرهنگی شهرستان نجف آباد:
جامعه پویا، معلم پویا می خواهد

سید محمد احمدی : اگر به سالهای قبل برگردم قطعا شغل معلمی را انتخاب میکنم؛ تدریس و در کنار دانش آموزان بودن را دوست دارم.

به گزارش اداره اطلاع رسانی و روابط عمومی اداره کل آموزش و پرورش استان اصفهان به نقل از روابط عمومی آموزش و پرورش شهرستان نجف آباد در سیزدهمین روز از تیرماه ۱۴۰۰،  سید محمد احمدی، فرهنگی پیشکسوت در پاسخ به سوالات خبرنگار روابط عمومی آموزش و پرورش اینگونه پاسخ داد:

خودتان را معرفی نمایید؟

سید محمد احمدی هستم؛ متولد سال ۴۲ و دبیر ریاضی با ۳۰سال سابقه فعالیت در آموزش و پرورش استان اصفهان؛ هم اکنون هم مدیر آموزشگاه خلیل الرحمن شهرستان نجف آباد هستم.

چه عاملی زمینه ورود شما را به شغل معلمی فراهم کرد؟

بعد از فارغ التحصیلی از دانشگاه اصفهان به عنوان حسابدار در شهرداری نجف آباد شروع به کار کردم و به خاطر علاقه به تدریس، قید آن کار را زدم و به عنوان معلم حق التدریس،کارم را در آموزش و پرورش شروع کردم.

چه چیزی باعث شد که رشته کوهنوردی را انتخاب کنید؟

رشته ورزشی من  فوتبال بود. دو سال قبل به علت  دیسک کمر توسط پزشک متخصص از ورزش منع شدم و به پیشنهاد یک متخصص طب فیزیکی ، پیاده روی و کوهنوردی را در پارک کوهستان نجف آباد شروع کردم و پس از یک ماه بهتر شدم. از آن پس تصمیم گرفتم کوهنوردی را حرفه ای دنبال کنم و دوره های مقدماتی کوهنوردی از جمله یخ و برف، نقشه خوانی، جی پی اس و پزشکی کوهستان و... را گذراندم و همزمان بلندترین قله هر استان را صعود کردم. از قله اورین در مرز ترکیه گرفته تا تفتان زاهدان و شاه جهان خراسان شمالی تا کینو خوزستان و ...

نقش معلمان درایجاد یک جامعه پویا و با نشاط برای دانش آموزان چیست؟

به نظر من معلمان محورایجاد جامعه پویا و بالنده هستند؛ قطعا یک جامعه پویا معلم پویا می خواهد و معلم پویا با تن سالم و ورزش، انرژی لازم و مثبت را پیدا خواهد کرد .

موفقیت خودتان را مرهون چه کسانی هستید؟

موفقیت خودم در کوهنوردی را مدیون کوهنوردان پرتوان میدانم که با کوله های سنگین ۶۰لیتری قلل بالای ۴۰۰۰ متر را بدون ابراز خستگی صعود می کردند.

شیرین ترین و تلخ ترین خاطره خودتان در صعود به قلل؟

شیرین ترین خاطره ام اولین صعود بلندم به قله کرکس بود که بدون تجهیزات کوهنوردی، لباس گرم و با کفش فوتسال رفتم.به نظرم در کوهنوردی خاطره تلخی وجود ندارد؛ اما تنها قله ای که بار اول به خاطر یخ درصعودش ناکام ماندم قله تشگر بندرعباس بود که البته سال بعد صعودش کردم و سخت ترین صعودم هم قله نایبند خراسان جنوبی بود به خاطر شب ماندن اضطراری، بدون امکانات در دمای منفی و تلاش برای زنده ماندن خدا را شکر به خیر گذشت. 

اگر جوان بودید و فرصت انتخاب دوباره شغل را داشتید چه شغلی را انتخاب می کردید؟ آیا به سراغ معلمی می رفتید؟

اگر به سالهای قبل برگردم قطعا شغل معلمی را انتخاب میکنم؛ تدریس و با بچه ها بودن را دوست دارم. امسال هم بازنشسته میشوم ولی به خاطر علاقه ام درخواست ادامه همکاری داده ام و این مسیر را ادامه می دهم.

چه صحبتی با مسولین دارید؟

ازمسولین محترم درخواست میکنم برنامه ای جهت ورزش همکاران فرهنگی درنظر بگیرند و آیتمی از ارزشیابی همکاران  به این مورد اختصاص یابد.

توصیه شما به دانش آموزان و همکاران چیست؟

هرکس از رفتن به کوه و طبیعت هدفی یا بهتر بگویم آرمانی دارد. به دانش آموزان توصیه می کنم در کنار رشته های سالنی از ورزش در طبیعت جهت دفع انرژی منفی استفاده کنند و در مورد همکاران نیز می توان گفت: مهمترین آثار کوهنوردی در تدریس، آموزش حفظ محیـط زیسـت و زیبایـیهای طبیعت و نیز صرفه جویی در بهره‌برداری از منابع طبیعی در راستای تحقق اهداف توسعه پایدار است.

و کلام آخر...؟

در پایان اینکه: مرگ بزرگترین باخت زندگی نیست ، بزرگترین باخت زندگی، چیزهایی است که درونمان می میرند وقتی هنوز زنده ایم.
 

به اشتراک بگذارید :