8 ربیع‌الاول 1443

تاریخ انتشار : ۱۳۹۹/۱۲/۲۵ ۱۱:۳۶:۵۳
کد مطلب:  1486071
محمود ملاباشی پیشکسوت فرهنگی؛
هنر من معلمی است و هیچ کاری را فدای آن نکردم

محمود ملاباشی دبیرپیشکسوت ادبیات: در دوران مدیریتم، هیچ موقع دانش‌آموزان را تحقیر نکردم و این را ازافتخاراتم می‌دانم.

 در دی ماه ۱۳۲۴ در اصفهان متولد شدم.دوران دبستان و سیکل اول را در مدرسه گلبهار رفتم و دوران دوم دبیرستان را در هراتی گذراندم . اولین سالی که دانشگاه اصفهان به جای فعلی خود منتقل شد من وارد دانشکده ادبیات شدم و بعد از ۴ سال لیسانس گرفتم و همان سال در امتحان ورودی فوق‌لیسانس پژوهشکده فرهنگ ایران که مدیر آن زنده یاد دکتر پرویز ناطق خانلری بود شرکت کردم و  در بین ۱۳ نفر ظرفیت ، پذیرفته شدم.

دبیر پیشکسوت ادبیات افزود: درمصاحبه، وقتی دکتر خانلری  فهمید که خدمت سربازی نرفتم گفت: اینجا پژوهشکده است و کسانی که وارد می شوند باید به صورت مستمر کارشان را ادامه دهند و این سربازی نرفتن شما مشکل ایجاد می‌کند و قابل قبول نیست ، شما بعد از سربازی مراجعه کنید. به آذربایجان رفتم برای گذراندن دوره خدمت سربازی و بعد از آن به اصفهان برگشتم. حدود دوسالی کار آزاد انجام دادم و بعد از آن استخدام آموزش پرورش شدم.

ملاباشی اظهار داشت :برای تدریس بین شهرهای نزدیک ،ترجیحا شهرضا را انتخاب کردم. حدود دو سال آنجا بودم و بعد از آن به اصفهان برگشتم . پنج سال مسئولیت دبیرستان را برعهده گرفتم و بعد به دلیل علاقه بسیار زیاد به تدریس ، مجدد سر کلاس رفتم. بزرگترین دلیلم برای رفتن سر کلاس این بود ، که دانش آموزان را شیفته مطالعه و آگاه کنم و خدا را شکر در این امر موفق شدم .

وی به وظیفه اصلی شغل معلمی اشاره کرد و بیان داشت: در دوران مدیریتم، هیچ موقع دانش‌آموزان را تحقیر نکردم و  این را از افتخاراتم می‌دانم .هنرمن معلمی است و هیچ کاری را فدای آن نکردم و نمیکنم،  حتی اگر در آن پول و موقعیت اجتماعی شغل بهتری یافت می شد. از دید من صرفاً مدرک تحصیلی یا دانشگاهی برای تدریس کافی نیست و باید دید که معلم آیا علاقه و توانمندی و استعداد این کار را دارد یا نه و آیا می تواند دانش آموزان را علاقه مند به تحصیل کندیا خیر ؟ 

دبیرپیشکسوت آموزش و پرورش استان اصفهان در ادامه افزود: بنده در مدارس زیادی تدریس کردم ولی مدرسه هراتی را خانه دوم خود می دانم، به این دلیل که  هم در آنجا درس آموختم و هم درس دادم و مهمتر این که، دیدگاهم نسبت به آموزش  پرورش در آنجا شکل گرفت. علاقه و شیفتگی من به ادبیات ذاتی بود و پدرم ذوق ادبی داشت و شعر هم می گفت، از این رو بود که دوستدار ادبیات شدم و مطالعات اخیرم بیشتر در زمینه ادبیات نمایشی و سینما است.

ملاباشی در پایان اظهار داشت :  کسی که مسئولیت در آموزش و پرورش را قبول می کند یا معلم می شود، اول باید ببیند که این کاری را که انتخاب کرده می تواند از عهده آن بر آید یا خیر، در غیر این صورت به آینده مملکت خیانت میکند .متأسفانه فکر می کنم ، هدایت دانش‌آموزان در بعضی از رشته‌ها مثل ریاضی و علوم توسط خانواده و گاهی هم با برنامه‌ریزی اشتباه مسئولین آنها را علم زده می کند و این درست نیست، یعنی مغزهای با استعداد گرایش پیدا می‌کنند طرف این رشته ها، گر چه دروس بسیار مفید و ارزشمند است ولی جایگاه ادبیات ، فلسفه ، تاریخ و مهمتر از همه جایگاه هنر چه می‌شود؟ هنر و ادبیات بود که در رنسانس توانست زیربنای اروپا صنعتی امروز را شکل دهد.خانواده ها نظرات خودشان را به بچه ها تحمیل نکنند و اجازه دهند بسته به علاقه خودشان آینده را رقم بزنند، آزادی عمل و حق انتخاب به آنها بدهند. هیچ وقت  دانش‌آموز نباید از معلم خود بترسد و حتی باید معلم را پشتیبان خود بداند تا راحت در مورد مشکلاتش با معلم وارد گفتگو شود. دانش آموز اگر تحقیر شد تا آخر عمر از ذهنش پاک نمی شود و این نتیجه خوبی نخواهد داشت.

به اشتراک بگذارید :