24 شوال 1443

تاریخ انتشار : ۱۳۹۹/۰۹/۱۸ ۰۹:۵۹:۵۲
کد مطلب:  1364397
گفتگو با دبیر بازنشسته ادبیات و زبان فارسی؛
140 غزل و 40 سال تدریس

معلمی که چهل سال تدریس داشته و لحظه لحظه دوران حضور در آموزش و پرورش را خاطره می داند، از زندگی خود می گوید.

در دبستان فردوسی اصفهان دوره ابتدایی را طی کرده و بعد از آن با راهنمایی پدر به مدرسه طلبگی میرود تا در مدارس جده و صدر اصفهانی که خانه‌ دانشمندان فقهی است دروس دینی را بیاموزد. مدت هشت سال علوم قدیم، فقه و اصول خواندن را آموخت، بعد از آن در رشته علوم جدید کلاس نهم را طی کرد و دیپلم پنجم و ششم را گرفت. سپس در رشته ادبیات و علوم ادبی وارد دانشگاه شد و مدرک لیسانس را اخذ کرد.

به گزارش اداره اطلاع ‌رسانی و روابط عمومی اداره کل آموزش و پرورش استان اصفهان در هجدهمین روز از آذر ماه ۱۳۹۹‌، محمدعلی اسلامی دبیر بازنشسته ادبیات و زبان فارسی در گفتگو با خبرنگار آموزش و پرورش اظهار داشت: در سال ۱۳۴۰ به استخدام اداره فرهنگ در آمدم و به شهرستان فلاورجان رفتم که یکسال دبیر و یک سال هم مدیر دبیرستان مینو بودم. بعد از آن به اصفهان منتقل شدم که در مدارس هراتی، بهشت آیین و...  تدریس کردم.


وی افزود: در سال ۱۳۴۸ به تربیت معلم رفتم و مدت ۳۰ سال در آنجا مشغول به تدریس بودم. در طول این 30 سال دوره های دانشسرا را طی کردم و به تدریس دروس ادبی، تاریخی و دینی پرداختم و در سال ۱۳۶۲ به اختیار خود بازنشست شدم اما از روی علاقه‌ای که به تدریس داشتم بعد از بازنشستگی نیز تا سال ۱۳۷۵ تدریس را ادامه دادم.


اسلامی خاطر نشان کرد: از آنجایی که دستورزبان فارسی و ادبیات تدریس می کردم و با کمبود ها آشنا بودم، احساس کردم به دستور زبان فارسی متفاوتی نیازمندیم که مطابق وقت و زمان حال باشد و از این جهت کتاب دستور زبان فارسی را نوشتم. همچنین چون علاقه زیادی به ادبیات و شعر داشتم و مسئولیت اداره کردن انجمن شعر هم با من بود، بر آن شدم که نوشته های خودم را جمع آوری و چاپ کنم که نتیجه آن ۱۴۰ غزل و کتاب شعر ۱۰۰ غزل شد.


دبیر بازنشسته ادبیات و زبان فارسی ادامه داد: طی ۴۰ سال تلاش و زحمت در امر معلمی لحظه لحظه اش خاطره شده و ساعتی از ساعت دیگر پیشی نگرفته، افتخار می کنم که خیلی از نخبگان دانش آموز و دانشجویان من بودند و از این رو احساس سرافرازی می‌کنم که دست پرورده های ما به درجات بالا و والا رسیده‌اند.
وی تلاش معلمین و کادر آموزش و پرورش را در زمان کنونی قابل تقدیر دانست و تاکید کرد: از معلمین می خواهم تا می‌توانند دانش آموزان را با وضع دنیا آشنا کنند و حقایق را برای آن ها بازگو و شرح دهند. آیندگان کشور با دلسوزی شما رشد می کنند و مطمئناً روزی خواهد رسید که همه معلمین به تک تک شاگردان خود افتخار می کنند. اما می‌خواهم صحبت هایم را با چند بیت شعر به پایان برسانم:
کاش میدیدم جهان را خالی از جنگ و جدال
 کاش میدیدم بشر را رهرو راه کمال
 کاش می شد تا کند بیرون به سر نوع بشر
 فکر زر اندوزی و اندیشه مال و منال 
دیده ات افتد اگر روزی بر اوضاع جهان
 عالمی آشفته بینی، مردمی آشفته حال 
آن که می گوید سخن دائم ز عدل و داد و دین
 در صفات صالحان مردم نیکو خصال
 چونکه نیکو بنگری بینی که نبودکار او
 جز فضول و جز دروغ و جز ریا و جز وبال
 آن یکی گوید که عقل و دین و دانش نکته ها
 دیگری گوید که برخیز و رها کن قیل و قال

به اشتراک بگذارید :