24 شوال 1443

تاریخ انتشار : ۱۳۹۹/۰۹/۱۲ ۱۴:۴۸:۰۱
کد مطلب:  1359009
گفت و گو با احمد مهربد دبیر ریاضی بازنشسته؛
قصه شاگردان قدیمی؛ 3 تفنگدار و رزیدنت بیمارستان

احمد مهربد دبیر بازنشسته ای است که در تمام طول فعالیت خود سعی کرده چیزی بر زبان خود جاری کند که به نفع بچه های کشور باشد.

به گزارش اداره اطلاع رسانی و روابط عمومی اداره کل آموزش و پرورش استان اصفهان، احمد مهربد دبیر ریاضی بازنشسته، بیش از 50 سال تدریس کرده و می گوید: خوشحالم که خدا به من توفیق داد بتوانم معلمی کنم.
خبرنگار آموزش و پرورش با او گفتگویی داشته که در ادامه می خوانید:

چه سالی متولد شدید و از دوران تحصیل خود بگویید.
من در سال ۱۳۱۸ در اصفهان متولد شدم. تحصیلات ابتدایی را در دبستان قدسیه در خیابان ابن سینا گذراندم و بعد سیکل، دیپلم گرفتم و استخدام آموزش و پرورش شدم. مدت ۷ سال در کوهپایه بودم و در رشته ریاضی لیسانس گرفتم.

 چه مدت تدریس کردید؟
پدرم می‌گفت وقتی میخواهی سر کلاس بروی حتماً وضو بگیر چون بچه‌ها خیلی مقدس هستند، مواظب باش تنبیه بدنی نکنی، کسی را اذیت نکنی و بدان که هرچه در این عرصه کاشتی آخر درو خواهی کرد و نتیجه اش را خواهید دید. به مدت ۵۴ سال پای تابلو سیاه مدرسه ایستادم و خوشحالم که خدا به من توفیق داد بتوانم معلمی کنم. محبتی که مردم نسبت به من داشتند و دارند همه از آن معلمی است و با هیچ ثروتی عوض نخواهم کرد. قشنگ ترین تابلویی که یک انسان میتواند برای خود بسازد مهر و محبت مردم نسبت به یک معلم است.
بگذارید خاطره ای برایتان بگویم. چند سال پیش یک نفر با من تماس گرفت و گفت: آقای مهربد من از دانشگاه تورنتو کانادا با شما تماس می گیرم و با همان لهجه شیرین اصفهانی مجدد صدا زد: آقای مهربد! گفتی فکر کنید فکر کردم؛ گفتی عمل کنید، عمل کردم؛ گفتی خودتان را گول نزنید، اگر بلد نشدید دوباره امتحان کنید و دوباره بخوانید. یادتان هست آقای مهربد؟ گفتم بله، شاید گفته باشم. به شوخی گفت: این چه بازی بود سر ما درآوردی؟ گفتم بهتر از این بلد نبودم. گفت: مهربانیهای شما باعث شد که الان ۱۴ نفر از بچه های اصفهان در دانشگاه تورنتو کانادا استاد باشند. گفتم خدا را شکر.
می خواهم بگویم شاید در لحظه خود معلم متوجه نباشد که چه می گوید ولی در حال کاشتن نهال و گلی است که بعد مدت ها میوه و گلش به بار می نشیند و انشاالله که لایق باشیم و بتوانیم گل پرورش و تحویل جامعه دهیم.

در چه مدارسی تدریس کردید؟
 تقریباً در اکثر مدارس اصفهان تدریس کرده‌ام، از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۹۲ رئیس آموزشگاه امید بودم پشت میز نمی نشستم و دائماً سرکلاس حاضر می شدم.
باز هم خاطره تعریف کنم. یک روز قلبم گرفت و به بیمارستان خورشید رفتم، همین طور که روی ویلچر نشسته بودم یکی از شاگردانم را دیدم آمد جلو و گفت: آقای مهربود تو را به امام حسین از روی ویلچر بلند شو، گفتم چیزی نیست پسرم ناراحت نشو زود خوب می‌شوم. دستگاه رو به من وصل کردند بعد از ده دقیقه آن پسر رفته بود و رزیدنت سال آخر پزشکی قلب را آورده بود کنار من و قضیه اینکه من معلمش بودم را برایش تعریف کرده بود. رزیدنت پرسیده بود فامیلشون چیه؟ به محض این‌که گفته بود مهربد، سریع خودش را به من رسانده بود از من پرسید، آقای مهربد من را میشناسی؟ شناختم ولی گفتم یادم نیست. بچه مستخدم یکی از مدارس بود که یک روز به آموزشگاه من مراجعه کرده بود و من از آن شغل پدرش را سوال کرده بودم. گفته بود مستخدم و من گفته بودم امشب میروی و دست و پای پدرت را میبوسی، پدرت بسیار مرد زحمت کشی است. رزیدنت گفت: من همان بچه مستخدم هستم و از برکت حرف های شما و محبتی که به من داشتید به اینجا رسیدم.
 هیچ وقت سعی نکردم بچه ای را مردود کنم، همه تلاشم این بود به شکلی آموزش دهم که دانش آموز متوجه درس شود.
 یک سال برای دوره‌ای به آمریکا رفتم، یکی از شاگردانم از کالیفرنیا آمد و گفت: آقای مهربد من این راه را فقط آمده ام تا شما را ببینم و برگردم، یکی از همان ۳ دانش آموز هستم که شما لقب سه تفنگدار را بهمون داده بودی و الان هر سه نفر ما در کالیفرنیا با همدیگه شریک هستیم. آقای مهربد من هنوز ایرانی هستم و هنوز ایران را دوست دارم.
میخواهم بگویم این است ارزش معلمی و من این لذت را با هیچ چیز دیگری مقایسه نخواهم کرد.

چه صحبتی با معلمین دارید؟ 
اگر صبح سرکلاس می روید، نیتتان این باشد، بگویید خدایا بر زبان من چیزی جاری کن که به نفع بچه های کشورم باشد. من این صحبت هایی که می گویند معلم های امروز مثل معلم های قدیم نیستند را قبول ندارم، بنده از نزدیک شاهد هستم که معلمان بسیار بسیار خوب و محققی داریم ،آنها معلمان خیلی زحمت کش ،متدین و پاکی هستند…

به اشتراک بگذارید :