23 شوال 1443

تاریخ انتشار : ۱۳۹۹/۰۹/۱۰ ۱۲:۳۰:۰۰
کد مطلب:  1356789
حمیدرضا وطن خواه شاعر و دبیر ادبیات فارسی ناحیه ۴:
درس ادبیات باید در دانش آموز تغییر نگرش ایجاد کند

حمیدرضا وطن خواه متولد دوم آذرماه ۱۳۵۰ در شهر اصفهان است.وی اصالتاً اهل محمدآباد جرقویه می باشد و دبیرزبان و ادبیات فارسی در دبیرستانهای آموزش و پرورش ناحیه ۴ است .وی ۳۰سال سابقه ی خدمت در آموزش وپرورش دارد وطن خواه را میتوان از شاعران پیشرو در شعر امروز اصفهان دانست.

به گزارش اداره اطلاع رسانی و روابط عمومی اداره کل آموزش و پرورش استان اصفهان، در دهمین روز از آذرماه ۹۹ ، وطن خواه درباره زمان شکوفایی ذوق و استعداد شاعری اش در گفتگو با خبرنگار آموزش و پرورش گفت : این برمی گردد به زمانی که من ۱۴ سال بیشتر نداشتم و شعری برای مادرم سرودم. من در دبیرستان ادب رشته ی اقتصاد درس می خواندم و از آن زمان با تشویق برادرم به صورت جدی تری سرودن شعر را ادامه دادم تا اینکه سال آخر دیپلم حدود سال ۶۸ وارد انجمن های ادبی اصفهان شدم وشش ماه عروض و قافیه تمرین کردم و اولین شعری که در سال ۶۹ سرودم این شعر بود:

در آینه ها سراب می بینم
یک جام پر التهاب می بینم
در پشت سکوت سبز فرداها
اندیشه ی شعر ناب می بینم

از سال ۷۰ احساس کردم زبان شعری من با شعرای آن دوره  اصفهان متفاوت است و این در حالی بود که تمامی انجمن ها و شعرا با سرودن این نوع شعر مخالف بودند ولی شهرام محمدی متخلص به آذرخش که البته خودش در انجمن کمال متفاوت تر از دیگران شعر می سرود در سرودن شعر به زبان نو به من خیلی کمک کرد.

وی به تفاوت زبان شعری امروز با گذشته و به افراد هم دوره ی خود در انجمن ادبی اصفهان اشاره کرد و افزود: آن  زمان در انجمن کمال سعید بیابانکی –زیبا طاهریان –مسعود سالاری و امین شیرزادی کرمانشاهی هم شعرشان با خیلی ها متفاوت بودو در شهر اصفهان زبان شعری دوره ی صفویه غالب بود و چون من مدافع شعر جوان و غزل نو بودم تا سال  ۸۲ در اکثر انجمن های ادبی اصفهان حضور داشتم که شعرا هم بالاخره با این نوع شعر کنار آمدند والبته من برای اثبات این نوع زبان شعر در سبک اصفهانی چند سالی زحمت کشیدم و خیلی کنایه ها را متحمل شدم.

دبیر ادبیات آموزش و پرورش ناحیه ۴ در مورد شعرای پیشرو و نوپرداز دهه ۷۰ در اصفهان اظهار داشت :  قبل از من شعرایی مثل بهمن رافعی-خسرو احتشامی و شهرام محمدی (آذرخش) در زمان خودشان جزو شعرای پیشرو بودند از سال ۷۴  سیامک جهانبخش و ابراهیم اسماعیلی اراضی هم به جمع پیشروهای اصفهان پیوستند که ابراهیم  بعدها به تهران مهاجرت کرد. دیگر شاعران غزل پیشرو کشور برای اثبات زبان شعرشان به تهران مهاجرت کردند.البته این را هم بگویم  افرادی که درتهران فعالیت می کنند بیشتر و بهتر دیده می شوند چون جایگاه هنری پیدا کردن در اصفهان آسان نیست.

وطن خواه در مورد زبان شعرش گفت : به نظر من شعر مثل قبل بُعد رسانه ای ندارد و بعد از دوران مشروطه سرودن شعر، گفتن شعار و روایت تاریخی نیست.در شعر مهم نیست شما چه مطلبی  میگویید  مهم این است  که چگونه شعر می گویید،برای من فرم و ساختار شعر از محتوای شعر مهم تراست در شعر باید نگاه سنتی شکسته شود و زاویه ی دید ما تغییر پیدا کند یعنی ما میتوانیم عرفان و فلسفه را با بیان تازه در شعر امروز بیاوریم.


وطن خواه در مورد حضورش در جشنواره و چاپ و نشر اشعارش بیان داشت : 
یکی از غزلهایم در سال 73 در مجله ی حوزه ی هنری چاپ شد
که چند بیت این غزل را به دوستان عزیز تقدیم می کنم :
مردی که وعده داشت با خویش فرداشب
تنگ غروبی گفت :می آید آیا شب
لبریز از آشوب می رفت و می آمد 
می گفت هی می گفت می آید آیا شب........

یکی از رباعی هایم هم در کتاب صد رباعی معاصر ایران منتشر شده است که این گونه است:

شد خیره به آخرین تکان ماهی    آرام تکان خورد دهان ماهی
رویای کمی نیست برای گربه در سطل زباله استخوان ماهی 

من در سال ۷۴ مقام اول شعر دانشجویی کشور را در  بروجرد کسب کردم.درسال ۷۸ در نخستین همایش غزل معاصر ایران در رشت شرکت کردم.از طرف آموزش و پرورش هم در همایش ((خورشید آفرینش))در شهر قم شرکت کردم و ۱۲ سال داور شعر مسابقات فرهنگی هنری دانش آموزان ناحیه4 و استان بودم و در کانونهای بعثت و شهید بهشتی اصفهان بارها آموزش شعر داشتم که نتیجه ی آن رتبه های اول کشوری دانش آموزی بوده است همچنین عضو شورای شعر قلمستان و حوزه ی هنری هم بوده ام..از تعداد کتابهای منتشر شده ام هم می توانم به یکی از کلاغها کم شد(سال۸۳)-که در سال ۸۳ به عنوان  کتاب سال شعر استان اصفهان انتخاب شد.

شیرسنگی خواجو وروی ساقه ی ترخون (چاپ سال ۹۵) و لبخند صورتی گیلاس (سال ۹۶) اشاره کنم .در سال ۹۸ از طرف دفتر شعر جوان در خانه ی شاعران ایران در برنامه ای اختصاصی ویژه ی غزل وطن خواه و تاثیر آن بر غزل امروز اصفهان و کشور شرکت داشتم که در آن جلسه به تبیین نگاه خود در غزل پرداختم و در آخر به شعرخوانی پرداختم.

وطن خواه در مورد نوع تفکر دانش آموزان در  سرودن شعر نسبت به دهه های قبل اشاره کرد و گفت: متاسفانه مولفین  کتابهای درسی ادبیات ما به زبان امروز و نو اشعار را انتخاب نمی کنند به همین علت محتوای کتب درسی ادبیات تغییر فکر ایجاد نمی کند پس می توانیم بگوبیم زیاد تفاوتی بین دانش آموزان نیست ولی افکار و دغدغه های یک فرد میتواند روی زبان شعری عصر خودش تاثیر گذار باشد.

به اشتراک بگذارید :