17 محرم 1441

تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۳/۲۲ ۱۴:۴۲:۵۹
کد مطلب:  867403
به یاد مرحوم دکتر محمد رضا حافظی پدر مدرسه سازی ایران
خشت هایی از جنس ایثار و‌ مهربانی

دکتر محمد رضا حافظی از سال ۱۳۷۷ جامعه خیرین مدرسه ساز کشور را به عنوان یکی از بزرگترین تشکل های مردم نهاد در جمهوری اسلامی ایران تاسیس کرد.

بابک نوری زاده

رئیس اداره اطلاع رسانی و روابط عمومی آموزش و پرورش خوزستان

 

تمامی این سالها تجلی سخن گهربار مولا علی (ع) که می فرمایند: «اَلُْمحْسِنُ من صَدَّقَ اَقْوالَهُ اَفْعالُهُ» را در اعمال بزرگ مردی دیدم که برای فرزندان این سرزمین پدری کرد. پدری  «دکتر محمدرضا حافظی» برای تعلیم و تربیت این کشور از جنس بخشش، نیک پنداری، سازندگی و مهربانی بود. پدری که نامش را در بلندای تاریخ نیکوکاری ایران زمین با قلمی زرین برای آیندگان به یادگار می نویسیم.

 

دکتر محمد رضا حافظی از سال ۱۳۷۷جامعه خیرین مدرسه ساز کشور را به عنوان یکی از بزرگترین تشکل های مردم نهاد در جمهوری اسلامی ایران با هدف جذب مشارکت خیرین و نیکوکاران برای ساخت و تجهیز فضاهای آموزشی تاسیس کرد و این افتخاری بس شگرف و ارزشمند در سطور دفتر زندگی مردی است که آوازه مهر و ایثارش تا همیشه در عرصه مدرسه سازی در درون و برون مرزهای این کشور طنین انداز خواهد بود.

 

مدرسه سازی برای بزرگ مدرسه ساز ایران، عشق بود. عشقی که در خشت خشت دیوارهای کلاس های درسی که با همت نیکوکارانی چون او در سراسر ایران پهناور بنا شده، تجلی یافته است و بارور کننده دانش و توانمندی فرزندانمان برای ساختن ایرانی سربلند، آگاه، آزاد، خودکفا، متعالی ، توسعه یافته ، مستقل و دانش محور است.

 

امروز نه تنها جامعه آموزش و پرورش که تمامی مردم ایران سوگوار از دست دادن پدری هستند که  بیش از ۲۰سال تلاش کرد تا با دستان توانگر خویش سایه بانی فراهم کند که تعلیم و تربیت چون رودی روان در جای جای این کشور پهناور جریان داشته باشد  و کودکان و نوجوانان ایران از مکانی امن و آرام برای تحصیل برخوردار شوند.

 

دکتر محمد رضا حافظی را طی سالهای گذشته بارها در استان خوزستان، زمانی که برای افتتاح مدارس خیر ساز و به دعوت اداره کل آموزش و پرورش به این استان سفر می کرد، زیارت کردم و به چشم دیدم اشتیاق آشکارش را از شادی دانش آموزانی که از پس بریده شدن روبان های سرخ و صورتی و افتتاح مدرسه، با هلهله ای سرشار از شوقی کودکانه بر نیمکت های  کلاس های روشن و آسمانی خیر ساز می نشستند.

 

امروز او در بین ما نیست اما خاطرات فراموش نشدنی تلاش، عطوفت و از خودگذشتگی اش  بر سر در مدارس استان خوزستان چون مروایدی گران بها می درخشد و نوای دل انگیز «حَی عَلی خَیرِ العَمل» ش همراه با بوی خوش نسیمی دل انگیز کوچه باغ های شهرمان را سرشار از مهر کرده است. گونه هامان از فراقش تَر است و غم از دست دادنش قلب را می فشارد.

به احترامت  به پا می خیزم ای بزرگ مرد

یادت ماندگار

به اشتراک بگذارید :